On 30 Eylül 2010 Perşembe 0 yorum

Hiç olmadığı kadar başı dik gezmek,her fırsatta bu Kahramanlarla gurur duymak alıştığımız durumlardı.16 Mayıs'tan sonra her eş dost,akrabaları gördüğümüzde,herkesin dilinde 'az dua etmedik,sizler kadar sevindik,helal olsun,yıllardır boşa beklemedin,bir bildiğin varmış'cümleleri vardı.
Anlatılmaz,yaşanır cinsten bir durumdu.
Bursaspor'dan başka hangi takımı tutuyorsun,Bursaspor'da kim,hayat boyu üzülmek mi istiyorsun soruları çocukluğuma inildiğimde en başta çıkacak sinir bozucu sorular/durumlardı.
Sakarya'da,daha 10-11 yaşlarında bir çocuk iken,Şehrine sahip çıkmanın duygusunu tatmıştım.
Küme düşerken,o yol çekilmezken,bu günleri hayal etmiştik.
Ah ulan ah diyip,Babam'ı hiç o kadar mutsuz görmemiştim.Kolay değildi.Ölüm gibi birşeydi..
O günlerden bu günlere..
Bu günleri göreceğimiz varmış,sabrımızın,o yaşta çektiğimiz cefanın ödülü varmış.
Bu ödülün en büyüğüde hep Tv'den izlediğimiz,bir gün olur mu be dediğimiz Şampiyonlar Ligiydi..
Ama,Valencia maçında anlamadık,çokta birşey.Stadta olunca,daha farklı oluyor.
Asıl Şampiyonlar Ligi dün başladı.Gurur duymak ne demekmiş,Gurur kelimesi ne kadar anlamlıymış.Öğrendim dün gece.
Star Tv'nin komik yayıncılık anlayışına rağmen,takımlar sahaya çıkarken,gözyaşları döküldü gözümden.
Sakarya'da polisin,çoluk çocuk demeyip vurduğu o joplar aklıma geldi.O hayat boyu unutmayacağım manzara..
Beni korumak için dayak yiyenleri hatırladım..Gurur duydum..
Durup durup Gurur duydum..
Şampiyonluk görmeden yitirilen yüreklerden biri geldi aklıma..Sakarya'da omuz omuza varolup,beni korumak için
Babam'la birlikte kendini polisin önüne atan Metin Amcam..
Sana kupayı getiremedim.Ama,senin için,bir dakika bile susmadım bu yolda.
Eminim dün gece,maçı Glasgow semalarında izlemişsindir,Abdül ağabeylerle,Amigo Yaşarlarla,çok sevdiğin Mususi'yle..
O gün yediğin jop'un acısı,morluğu hemen geçmiştir,Bursaspor'umuzu bu arenada görünce..
Ömer Erdoğan'la,Ertuğrul Hocam'la gurur duymuşsundur.
Ama olmadı.Yapamadık.Salladık,yıkamadık.Bu maçla ilgili başka konuşulacakta birşey yok..Verilmeyen buz gibi penaltımızı da dile getirmeyeceğim..
İnandığımız bu yolda,herkese,herşeye,her türlü şarta rağmen yürüyemeye devam edeceğiz.
Gün gelecek,inanarak söylüyorum o günler gelecek..
Bursaspor Gerçeğini Avrupa'nın da beynine kazıyacağız..
Demem sadece şu ki..En büyük sen değil misin Bursasporum? Sana şu an taş atanları,hallaç pamuğu gibi atmadın mı,yine atmayacak mısın?
Bu günleri bize yaşatanlardan Allah bin kere razı olsun..
Bursaspor'um,üzülme Allah aşkına,canın sağolsun..
Alnınızdan Öpüyoruz,Sizlerle Gurur Duyuyoruz..

0 yorum :