On 28 Nisan 2011 Perşembe 0 yorum

Her zaman ön planda olanlar  vardır.Onlar anılır,onların adı yazılır süslü püslü yerlere.Ama bazılarıda vardır ki,ön planda değildir ama mücadeleleriyle adları kalplere yazılır.
Mahallede çocuklar top oynarken ben Bekir Ozan'ım demez.Kimse demez açıkçası.Çünkü zordur Bekir Ozan olmak,her zaman 2.planda olmak.



Merinos'ta,Veledrom civarında o yıllar evvel top koştururken,şu an Bursaspor'da oynayanların hepsi ayrı ayrı coğrafyadaydı.
Gurbet ona memleket olurken,Merinos'la küme düşerken bile vazgeçmiyordu Bekir Ozan.
O belkide kendi kendine ''bu şehir şampiyon olduğunda,bende sahada olacağım'' diye ant içtiğinde kimsenin aklının ucundan geçmiyordu 16 Mayıs gecesi.O hep çalıştı.Kimse ona senden çok şey bekliyoruz al şu formayı demedi.Elleriyle kazıdı.
Kötü de oynadığı oldu ama kötü koştuğu,kötü mücadele ettiği hiç olmadı.
Babasını kaybettiği günün ertesinde o sahadaydı.16 Mayıs'ı belkide en çok hakedenlerden biriydi.
Ve Şampiyonluk maçını bir kez daha seyrederseniz gollerden sonraki Bekir Ozan'a dikkat ederseniz dediklerimi daha iyi anlayacaksınız.
Şimdi çok sevdiği kulubüyle hiç sevmediği tarzda bir dialogta.Eminim ki çok rahatsızdır o da bu konudan.Ama bilinmelidir ki bu sorun en çabuk sürede aşılacaktır,aşılmalıdır.
Çünkü Bursaspor gerçeğidir Bekir Ozan.Sahadaki bizdir.Ömer Erdoğan bir yana,bu kutsal pazubandının gözümde en çok yakıştığı kişidir.
Biz hep o formanın içinde olmayı ne kadar hayal ettiysek,emin olun ki o da bizim kadar istedi ve ulaştı.
Herkes gider o kalır cümlesinin gizli öznesidir Bekir Ozan Has.
Onu sıradan bir futbolcu gibi düşünüp söyleyenler çok yanılmakta.
İşte kim midir Bekir Ozan Has.
Cevabı çok net;
Bursaspor'dur.

0 yorum :